RSS  

به دلیل ادامه تحصیل درمقطع کارشناسی ارشد در دانشگاه تهران به زودی این وبلاگ از عنوان (( بیماری شناسی گیاهی دانشگاه شاهد))  به (( بیماری شناسی گیاهی دانشگاه تهران))  تغییر نام خواهد داد.

مدیریت وبلاگ

بیماری ویروسی  پیچیدگی وزردی برگ گوجه فرنگی                           Tomato yallow leaf curl virus                                                                                               

علایم بیماری:

بیماری  پیچیدگی وزردی برگ گوجه فرنگی یکی از مخرب ترین بیماری های گوجه فرنگی

در امریکا می باشد . این بیماری باعث خسارت سخت و سنگین بر گوجه فرنگی های

کنسروی و تازه خوری می شود . گیاهان آلوده کوتاه باقی می مانند در حالی که بخش

های هوایی و برگ های آن کوچک هستند و حالت راست و ایستاده به خود می گیرند.

برخی برگ ها به سمت بالا وداخل لوله می شوندو بدشکل می گردند. و شدیدا  دچار

کلروز می گردند. پس از آلودگی گیاهان، گلها به طور چشمگیری ریزش پیدا می کنند ،

میوه ها نارس مانده ومیوه بازار پسندی تولید نمی کنند. آلودگی های اولیه تقریبا همیشه

منجر به خسارت صد درصد می شوند.

عامل بیماری:

 عامل این بیماری TYLCV میباشد. این ویروس از خانواده Geminiviridae است که توسط مگس

 سفید منتقل می شود و شامل یک ژنوم حلقوی تک رشته ای ( (ssRNA  می باشد در حالیکه

 ژنوم سایر جنس های این خانواده که با مگس سفید منتقل می شوند از دو رشته ssRNA تشکیل

شده است. TYLCV توسط مگس سفید Bemisia tabaci به صورت ناپایا و غیر تکثیری منتقل می شود .

 ویروس می تواند در عرض 15-30 دقیقه توسط ناقل از گیاه آلوده دریافت شده و پس از15-30 دقیقه  تغذیه

 از گیاه سالم آن را منتقل میکند و بعد از  21 ساعت کمون علایم را پدید می آورد . مگس سفید ناقل

 ویروس می توانند تا دو هفته ویروس را منتقل کنند. این ویروس چندین گیاه دیگر را  نیز  آلوده می کند

از جمله توتون و علف های هرزی مانند تاتوره و گیاهان مربوط به 5 خانواده  از گیاهان دیگر. برخی از این

 گیاهان به عنوان میزبان تناوبی و نیز محل زمستانگذرانی ویروس در طول زمستان به شمار می روند که

 این مساله کنترل بیماری را مشکل تر می کند.

   کنترل بیماری :

کنترل این بیماری خیلی مشکل است .تقریبا همه واریته های تجاری حساسند اما تعداد کمی 

از ارقام وحشی درجاتی از مقاومت را به این ویروس دارند. همچنین کنترل مگس سفید دارای

 اثر جزیی بوده و هزینه زیادی را می طلبد. جدا سازی گوجه فرنگی های تازه کشت شده از

کشت های قدیمی ( از نظر زمان و مکان) و انجام عمل کاشت موقعی که جمعیت مگس های

 سفید در حداقل ممکن است از روشهایی است که بالاترین میزبان کنترل را فراهم میکند.   

 ترجمه و تدوین :سلیمان قاسمی

برگرفته از :

 1-  Agrios ، G . N ، 2004 ، plant  Pathology . 5rd  ،Ed . Academic press . New York

سس یونجه : (Cuscuta sp) 

گیاهی است یکساله،از خانواده cuscutaceae که با بذر تکثیر می یابد. فاقد کلروفیل بوده،که خود قادر به تامین مواد غذایی مورد نیاز نبوده و به صورت انگل از مواد غذایی سایر گیاهان استفاده میکند.به عبارت دیگر:این گیاه عالی ریشه ندارد و کاملاً به گیاهان میزبان خود وابسته است.رنگ رشته های این سس نارنجی مایل به زرد است.مهم ترین میزبان آن یونجه است . سس نه تنها طعم یونجه را به عنوان علوفه نامطلوب می سازد بلکه آن را تا حدی نیز سمی می نماید. در صورت کنترل ننمودن آن محصول از نظر کمی و کیفی کاهش یافته و عمر مزرعه کوتاه می شود . میزبان های دیگر این سس عبارتند از : چغندرقند. بعضی از سبزی های جالیز . شبدر قرمز . نخود سفید.
سسی که معمولا به علف های هرز کنار مزارع و جاده ها . به خصوص خارشتر میزند . از این نوع سس است.

مناطق انتشار:

گیاه انگل سس در تمام یونجه کاری های بخش خنجین کم و بیش قابل مشاهده است و خسارت آن بر عملکرد این محصول بسیار شدید است . از آنجا که کشاورزان منطقه در هنگام کاشت اولیه یونجه به 1- استفاده از کود های کاملا پوسیده و عاری از بیماری و نیز 2- بوجاری بذر توجه نمی کنند می توان گفت که این دو فاکتور مهم ترین دلیل اپیدمی شدن این بیماری در منطقه است و دلیل دیگر عدم توجه زیاد کشاورزان به این بیماری این است که چون خسارت این بیماری برای کشاورزان کاملا ملموس نیست برای کنترل آن اهمیت زیادی قائل نیستند.

گیاهشناسی:
ساقه های آن بدون برگ و به صورت رشته های نازک و نخ مانند به رنگ زرد متمایل به نارنجی است که به دور ساقه و برگ گیاه میزبان می پیچد و با ایجاد مکینه هایی به ان متصل می شود.از محل اتصال سس به گیاه میزبان،رشته های زیادی خارج شده و در جهات مختلفی حرکت میکند و سایر اندامهای میزبان یا بوته های مجاور را آلوده می سازد.این گسترش با پیشروی آلودگی ادامه می یابد و پس از مدتی توده های انبوه سس به صورت لکه های زردرنگ و به اندازه های مختلف در مزارع ظاهر میشود.یک بوته سس با پیشروی خود میتواند لکه ای به قطر 3متردریک مزرعه یونجه به وجود آورد ،در آلودگی شدید80تا100درصد مزرعه را میپوشاند. که در این موقع با جذب مواد غذایی و جلوگیری از رسیدن نور به یونجه شدیداً رشدو نمو گیاه میزبان را مختل و ان را نابود میکند.
رشته های سس گلهای کوچک سفیدرنگی تولید میکنند، بذرهای ریز و گرد این گیاه سطح صاف دارند و رنگشان خاکستری مایل به قهوهای است.بذر سس پس از قرار گرفتن در شرایط مساعد جوانه زده،رشته نخ مانندی به طول10سانتی متر از ان خارج میشود وبه دنبال میزبان میگردد.اگر میزبانی پیدا نشود پس از مدت کوتاهی(تقریبا10تا15روز)ذخیره غذایی دانه تمام شده گیاه از بین خواهد رفت.بذر سس پوسته خارجی سفت و بسیار محکمی دارد که ان را از عوامل نامساعد محیطی حفظ میکند و به بذر امکان میدهدکه10تا20سال در زمین زنده بماند.هر سال تعدادی از بذرها که پوسته خارجی انها نرم و قابل نفوذ شده باشد در مزارع میرویند.بدین ترتیب،رویش بذر در یک زمین الوده سالها ادامه خواعد داشت.هر قدر خاک نرمتر و مواد الی و رطوبت ان بیشتر باشد،میزان بیشتری از بذرهای سس جوانه میزنند و میرویند.رشته،پس از خارج شدن از بذر و امدن به سطح زمین و یافتن میزبان ارتباطش با زمین قطع میشود.
روشهای کنترل:
بهترین راه مبارزه با سس ان است که از آلودگی مزارع و باغها جلوگیری شودو در صورت آلودگی از راههای مختلف با ان مبارزه کرد.برای جلوگیری از آلودگی رعایت نکات زیر ضروری است.

 -1. از بذرهای عاری از بذر سس استفاده شود برای این کار باید در بوجاری بذر محصولات دقت شود.
 -2. اگر قرار باشد کود دامی به زمین اضافه شود باید دقت کرد که حتما از کود پوسیده استفاده شود.
 3. - علفهای هرز زمینهای زیر آیش و اطراف مزارع را که کانونهای تکثیر و انتقال هستند باید به موقع و قبل از اینکه سس به بذر بنشیند، به وسیله شخم سطحی نابود کرد.
 -4. از پخش شدن رشته های سس به وسیله ادوات کشاورزی باید جلوگیری شود واجازه داده نشود که این رشته ها به قسمتهای سالم مزارع راه یابند.

مبارزه با سس به صورت مکانیکی و شیمیایی انجام میشود.مبارزه مکانیکی شامل چیدن و از بین بردن مناطق آلوده، خارج کردن لکه های سس از مزرعه،و چرای دام در مزرعه است که این راه مخصوصاً در مزارع یونجه انجام میگیرد.چرای دام بدین ترتیب است که در اواخر زمستان و یکی دو مرتبه در بهار و پس از برداشت محصول، مزرعه توسط گوسفند چرانیده میشود.سوزاندن لکه های انگل با شعله افکن، پوشاندن لکه های آلوده با کاه یا کلش به طور متراکم و به ضخامت10تا15سانتی متر،وغرقاب کردن مزارع آلوده به منظور خفه کردن رشته های سس نیز از جمله راههایی هستند که در مبارزه مکانیکی با این انگل استفاده می شوند.

کنترل شیمیایی سس در مزارع یونجه:
  -1کلرتال دیمتیل) داکتال) 12- 8  (wp75%) کیلوگرم در هکتار؛ بعد از کاشت قبل از سبز شدن یا اوایل بهار قبل از بیدار شدن یونجه
2 - پاراکوات (گراماکسون5- 3 (sl20%) ( لیتر برای ازبین بردن هسته آلودگی